Actualiteiten

De situatie van mensen zonder woning in Wallonië gaat jaar na jaar achteruit. Recente tellingen tonen dat bijna 20.000 mensen in Wallonië vandaag op straat leven of geen stabiel onderkomen hebben. Achter deze cijfers staan organisaties die elke dag en nacht opvang bieden en werken aan duurzame herhuisvesting van de meest kwetsbaren – zoals Straatverplegers.

Bij Straatverplegers zien wij elke dag dat hygiëne veel meer is dan alleen proper zijn. Voor mensen die dakloos zijn, vormt een douche, propere kleren of frisse adem vaak de eerste stap richting gezondheid, waardigheid en re-integratie. Daarom beschouwen wij hygiëne niet als een detail, maar als een essentieel onderdeel van onze methodologie in de zorg voor daklozen.
 

In Luik begeleidt een team van 10 medewerkers van Straatverplegers elke dag mensen die op straat leven in uiterst kwetsbare omstandigheden. Dit werk is broodnodig: elke nacht slapen honderden mensen buiten in onze stad. Sinds 2020 is de situatie alleen maar verslechterd: het aantal mensen zonder thuis stijgt, terwijl onze middelen krimpen. In 2026 zal minder dan een kwart van ons budget in Luik structureel gesubsidieerd zijn. Zonder extra steun moeten we rondes schrappen, begeleiding vertragen en toegang tot huisvesting uitstellen

In deze aflevering van de podcast Positive Changemakers deelt Émilie Meessen, verpleegkundige van opleiding en medecoördinatrice van Straatverplegers, haar engagement van bijna 20 jaar om dakloze mensen in Brussel te verzorgen en te begeleiden.

Ze vertelt over de evolutie van de organisatie, de dagelijkse acties — eerstelijnszorg op straat, begeleiding naar huisvesting en werkhervatting — en haar ambitieuze visie: het einde van dakloosheid is mogelijk.

Een krachtige getuigenis die laat zien dat sociale verandering begint bij oprechte aandacht en de wil om samen te handelen.

In de Brusselse publieke ruimte zien we steeds meer vijandige stadsinrichting: schuine banken, randen met pinnen, geluidsverspreiders, "decoratieve" barrières… Alles ontworpen om langdurig verblijf te verhinderen. Achter deze strategie schuilt een duidelijke wil: armoede uit het zicht bannen, ten koste van de waardigheid van mensen in kwetsbare situaties.

Op 30 juni 2025 nam onze collega Hélène deel aan de gemeenteraad van de Stad Luik om de autoriteiten aan te spreken over de verergering van de dakloosheid in hun gemeente. Een stad waar woonoplossingen veel te schaars zijn, waar het modulaire woonproject is gekaapt en waar concrete oplossingen op zich laten wachten. De sociale relais zien bovendien hun financiering afnemen en de verenigingen lopen het risico door geen enkele overheidslaag in Luik nog gesteund te worden.

Een sterke samenleving wordt door alle burgers samen opgebouwd. Als sommigen op straat moeten slapen, moeten de plannen worden bijgesteld. Met de Verklaring van Lissabon beloofde de Europese Unie een fundament te leggen voor toegang tot fatsoenlijke huisvesting voor iedereen.

In juni 2021, tijdens het Portugese voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie, ondertekenden diverse landen de Verklaring van Lissabon. Hierin verbinden zij zich, op basis van vijf prioriteiten, ertoe tegen 2030 dakloosheid in heel Europa uit te bannen.

Een verlies aan inkomsten door de verlaging van de belastingaftrek op giften...

In het kader van de groeiende behoeften in de strijd tegen zware armoede is het voor ons essentieel geworden om privéfondsen te werven om onze activiteiten te kunnen financieren.

Bijna 50.000 mensen zijn vandaag dak- en thuisloos in België. Achter dit onthutsende cijfer gaan duizenden gebroken levens schuil, gezinnen, mannen, vrouwen en kinderen die in extreme bestaansonzekerheid leven. In 2024 actualiseerden de drie gewesten van het land hun cijfers: de bevindingen zijn alarmerend en de tijd dringt.

2024 was een moeizaam leerproces. En dat is nog zacht uitgedrukt. De geschiedenis van onze organisatie is zelden een toonbeeld van rust, maar uit elke fout trekken we lessen.

Met diepe droefheid maar ook met trots en tederheid, herdenken we vandaag onze dierbare collega Dr. Pierre Ryckmans. Hij was een toegewijde arts, een bevlogen humanist en een onmisbare kracht binnen vzw Straatverplegers. Zijn overlijden laat een grote leegte achter, niet alleen bij ons, zijn collega's en vrienden, maar ook bij de vele dakloze personen voor wie hij zich onvermoeibaar inzette.