Actualiteiten

2020 was voor iedereen een vreemd en moeilijk jaar, maar dat geldt nog meer voor mensen die geen tehuis hebben. Maar dit “lockdown-jaar” heeft tenminste ook de schijnwerper gericht op het probleem van de dakloosheid, vooral in Brussel en Luik.

La question de la fin du suivi de nos patients s’est donc posée : à partir de quand pouvons-nous “lâcher” nos patients ? Sous quelles conditions ? Quelle procédure suivre ?

Eenmaal onze patiënten gehuisvest zijn, en er weer een sterk netwerk rond hen is opgebouwd, komen ze terecht in onze na-opvolging. De primaire behoeften zijn voldaan en we kunnen ons nu toespitsen op hun welzijn en algemene gezondheid om het risico hun woning vooralsnog te verliezen, zo klein mogelijk te maken.

Joséphine werkt sinds zes jaar als verpleegster bij Straatverplegers vzw. Ze vertelt ons over haar dagelijkse werk:

In het begin van de lockdown werden er in Brussel meer dan 820 hotelkamers geopend voor de opvang van dakloze mensen. Maar intussen werden deze structuren beetje bij beetje gesloten, en momenteel blijven er officieel slechts 92 plaatsen over (volgens Bruss'help).
Bij Straatverplegers betreuren we dat ten zeerste.

Door gebrek aan tijd en Straatverplegers kunnen we niet alle daklozen tegelijk begeleiden. We moeten daarom een keuze maken.

Ieder van ons beschikt over capaciteiten. Sommigen zijn zich ervan bewust, anderen minder. Door er ons van bewust te zijn en ze uit te spelen, vergroten we ons zelfvertrouwen en en onze eigenwaarde.

Émilie Meessen, gediplomeerd verpleegster met specialisatie in publieke gezondheidszorg, werkt al 2 jaar in de Brusselse daklozensector wanneer ze volgende vaststelling maakt: ondanks de aanwezigheid van een behoorlijk ontwikkeld netwerk van hulporganisaties in Brussel, blijft het aantal daklozen in de straten van de hoofdstad aanzienlijk.

Een goede hygiëne helpt mensen een goede gezondheid te behouden. Maar ze heeft ook een positieve invloed op ons zelfvertrouwen en is nodig om ons in harmonie te voelen met de maatschappij rondom ons. Het is nu eenmaal gemakkelijker anderen  aan te spreken als we ons schoon en presentabel voelen. Ons lichaam spreekt Immers. Non-verbale communicatie is verantwoordelijk voor 55% van onze communicatie!

Het ultieme doel van Straatverplegers is om al haar patiënten te herhuisvesten en ze daar te stabiliseren. De toegang tot huisvesting is in feite een van de eerste en belangrijkste hefbomen om een einde te maken aan dakloosheid. Het biedt duizenden mannen en vrouwen die op straat leven de mogelijkheid om hun waardigheid te herwinnen.

De na-opvolging aan huis, is de fase waarin we werken aan het verbeteren van de levenskwaliteit van de mensen die al enige tijd terug gehuisvest zijn en het daar goed doen. Op termijn moet dat er toe leiden dat we ze ook helemaal uit onze opvolging kunnen loslaten. Daarom noemen we die fase voortaan "My Way".

Omschakelen van crisismanagement naar duurzame oplossingen

Met een stuk karton benoemd als ‘Matras Malsjäns’ lanceert Straatverplegers opnieuw haar campagne om het Brusselse en Luikse publiek te sensibiliseren voor de idee dat een stad zonder dakloosheid mogelijk is. Daarnaast roept de campagne op tot financiële steun om onze acties in die zin verder mogelijk te maken.