Het was een koude en regenachtige dag zoals je tegen het einde van het jaar kunt verwachten.

We waren de hele morgen in een inspectieronde op stap geweest met onder de arm een kerstcadeau dat schoolkinderen voor u hadden gemaakt.

We waren doorweekt en de verpakking van het cadeau leek nergens meer op. Maar ik zal de brede glimlach op uw gezicht nooit vergeten toen u ons met het cadeau zag aankomen.

Zo’n glimlach had ik niet eerder op uw gezicht gezien. Ik zou bijna zeggen: van een groot kind.

    © Pierre Lecrenier

    Eerst hebben we gekeken welke verzorging u nodig had. De wond zag er niet goed uit en de behandeling was pijnlijk. U kneep zo hard u kon in de hand van uw partner. Gelukkig kon u altijd op hem rekenen…

    Daarna hebt u zich letterlijk op het cadeau gestort om te ontdekken wat er allemaal in zat: bonbons, chocola, warme kleren, enz. En vooral dat paar rood-fluwelen handschoenen. U hebt ze onmiddellijk aangetrokken en als een tijgerin gegromd - want u vond ze heerlijk kitsch.

    We hebben samen wat afgelachen! Dat vrolijke beeld van u zal ik me altijd blijven herinneren.

    We zijn toen vertrokken om u het cadeau verder te laten ontdekken.

    Ik besefte het toen niet, maar deze ontmoeting zou onze laatste zijn…

    • Antoine, sociaal werker.

    Meer weten over hoe we werken?