Catégorie

November 2022

Mevrouw T., goed dat u bleef volhouden!

Sedert 2018 begeleiden we Mevrouw T., 54 jaar oud, nadat een vriendelijke burger ons op haar attent had gemaakt.
Zij werd op straat door meerdere organisaties tegelijkertijd opgevolgd. Maar de contacten daarmee werden steeds gecompliceerder totdat ze tenslotte volledig werden verbroken. Dat maakte deel uit van haar strategieën om zich aan haar nieuwe straatleven aan te passen…

Lees verder

November 2022

Met kleine stapjes kom je ook vooruit

Vandaag wil ik een hoopvol levensverhaal met jullie delen. Het gaat over V., een man in de veertig. In zijn Brusselse wijk was hij bekend. Hij leefde daar al jaren op straat, maar veel bewoners en winkeliers kenden hem al van vroeger; sommigen waren zelfs met hem naar school geweest.

Lees verder

Oktober 2022

We zullen altijd met plezier aan u terugdenken

Een kleine gedachte voor meneer Z., wiens overlijden we onlangs vernamen.

Lees verder

Oktober 2022

Administratieve uitdagingen

In onze begeleiding van gehuisveste patiënten hebben we vaak te maken met spanningen rond het beschikbare geld. Om in hun woning te kunnen blijven, moet de huur worden betaald en mogen rekeningen zich niet opstapelen.

Lees verder

Oktober 2022

Liefde in actie

Een paar maanden geleden vroeg ik Straatverplegers me te confronteren met de realiteit van hun werk op straat. Als vrijwilliger zie ik die indirect, vooral via de artikelen “Uit het leven gegrepen”. Indrukwekkend, ontroerend zelfs. Zeker, maar ik besefte dat de ervaring op het terrein heel wat schrijnender zou kunnen zijn.

Lees verder

September 2022

Van de straat naar een woning: dromen mag

Mevrouw T zit op de trap van een Brussels metrostation. Zoals gewoonlijk draagt ze een hoofddoek en een bloemetjesjurk. Als we haar uitnodigen, gaat ze met ons mee, soms met een brede glimlach op haar gladde en vermoeide gezicht, om even uit haar dagelijkse routine te komen, ver van het verkeerslawaai en de voorbijgangers die zonder pardon langs haar scheren.

Lees verder

September 2022

Ik ben dit lichaam niet, ik haat het.

Dit is het verhaal van iemand die door het “My Way” team van Straatverplegers wordt begeleid. Het is ontroerend, zelfs schokkend. Gelukkig eindigt het op een positieve noot. 

Als ik mezelf vandaag als kind zou tegenkomen, zou ik zeggen: “Veel sterkte!”. Mijn grootste wens? Dat de meeste mensen die aan spierrheuma (polymyalgia rheumatica) lijden, kunnen werken zoals ze willen.

Lees verder

September 2022

Een schitterend idee

Mijn eerste ontmoeting met u, meneer G., was zodanig dat ik er wel over moest schrijven. Daar zaten we dan op ons gemak rond een tafel om met u te praten over uw we

Lees verder

Augustus 2022

Mevrouw J., dame met een groot hart

Beste mevrouw J., we ontmoetten elkaar 11 jaar geleden, op straat. Na drie jaar begeleiding op straat, was u een van de eersten die deelnam aan het Housing First programma.

Lees verder

Juli 2022

Een veilig dak boven zijn hoofd. En vooral... vrijheid!

Met een getrimde snor, de haren naar achteren gekamd en een grote glimlach op de lippen begroet hij me. Ik hef mijn hoofd op en ik kijk hem in de ogen. Zijn grote groene ogen doen me meteen denken aan onze laatste ontmoeting.

Lees verder

Juli 2022

“Om jullie aan het lachen te krijgen”

Arcadia! Nee, niet het mythologische land waar gelukkige herders fluit spelen en van liefde en frisse lucht leven. Het is de naam van een rusthuis waar het “My Way” team op bezoek komt om te zien hoe het met meneer M. gaat.

Lees verder

Juni 2022

Een beschermengel, vermomd als een winkelier

Op een goede morgen gaan we op stap om meneer M. te zoeken. Hij is verstandelijk beperkt en leeft op straat. Hij is veel onderweg en het is altijd een hele klus hem te vinden.

We zoeken eerst op het enorme parkeerterrein van een winkelcentrum, dan in het centrum zelf en tenslotte in de omgeving: droefgeestige viaducten, overblijfselen van kampeerplekken, oude winkelkarretjes vol afval. Maar geen spoor van meneer M.

Lees verder