Vandaag wil ik jullie vertellen over mevrouw A.*, die we sinds precies een jaar begeleiden met het straatteam. Mevrouw leeft al jaren op straat en wordt stilaan ouder. Ze krijgt steeds vaker te maken met geheugenproblemen, die haar dagelijks leven nog moeilijker maken. Daardoor verlopen gesprekken soms verwarrend en is het niet altijd eenvoudig om te weten hoe we haar het best kunnen helpen. Daarbovenop komen oude wonden en gebeurtenissen uit het verleden die regelmatig terugkeren en haar lijken vast te houden in een verhaal waaruit ze moeilijk kan ontsnappen.
Een jaar lang hebben we verschillende mogelijkheden onderzocht om haar te helpen: op het vlak van gezondheid, sociale ondersteuning, opvang of gewoon bij haar dagelijkse leven op straat. Dit alles heeft geholpen om een band met mevrouw op te bouwen, maar we zijn er niet in geslaagd om haar situatie met haar bankkaart te deblokkeren: mevrouw heeft een inkomen, maar heeft er geen toegang toe omdat ze een blokkade heeft ten aanzien van de bank. Haar toestand gaat week na week achteruit omdat ze niet genoeg eet, zichzelf niets kleins kan gunnen en haar moraal daalt.
Na enkele weken van overleg, binnen het team en met het netwerk, en nadat we de voor- en nadelen zorgvuldig hadden afgewogen, besloten we met mevrouw te spreken over bewindvoering over haar goederen. Het doel is concreet: haar opnieuw toegang geven tot haar financiële middelen, onder meer door de situatie rond haar bankkaart te deblokkeren. Deze stap werd in alle transparantie genomen, waarbij we de tijd namen om onze bezorgdheden, onze argumenten en de voordelen die we voor haar hoopten te bereiken, uit te leggen.
We hebben vervolgens de aanvraag ingediend en een vrederechter kwam mevrouw ontmoeten en volgde ons in deze aanpak. Er werd een advocaat aangesteld, die mevrouw eveneens op straat kwam ontmoeten. De eerste gesprekken verliepen eerder wantrouwig en de spanning was voelbaar. Geleidelijk aan werd de sfeer echter ontspannen. Bij het einde van de ontmoeting bekeek mevrouw de fiets van de advocaat, tilde hem nieuwsgierig op en vroeg met een glimlach: “Is hij van carbon?”
Een licht, bijna onbeduidend moment, dat toch veel zei. Vandaag aanvaardt mevrouw dat hij haar opnieuw komt bezoeken en dat ze samen naar de bank gaan. Een kleine vooruitgang die laat zien dat het mogelijk is om stap voor stap een vertrouwensrelatie op te bouwen.
Een mooie les die ons eraan herinnert dat stap voor stap vooruitgaan, samen en in alle transparantie, werkt!
- Verhaal van Margaux, sociaal werker op straat
Help onze teams om mensen stap voor stap te blijven begeleiden
--
(*) We stellen alles in het werk om het privéleven van onze patiënten en ons beroepsgeheim te respecteren. Maar we willen toch laten zien hoe ze moeten overleven en hoe we samen aan hun herintegratie werken. Daarom verwijderen of veranderen we opzettelijk namen van plaatsen en personen - en geven we belevenissen een andere context. Tussen de foto’s en de verhalen bestaat geen enkele directe band.