Mijn eerste ontmoeting met u, meneer G., was zodanig dat ik er wel over moest schrijven.

Daar zaten we dan op ons gemak rond een tafel om met u te praten over uw wensen, uw plannen. 

Maar zo te zien had u toen weinig inspiratie. Om u te helpen en aan de praat te krijgen, namen we onze toevlucht tot een spel: Babbelboost.

Naarmate we meer vragen stelden, borrelden geleidelijk ook ideeën op. 

We begonnen te vragen hoe u zich voelde, wat u graag zou willen doen, wie u zou willen ontmoeten om u tenslotte zover te krijgen om te vertellen waar u goed in bent, wat uw talenten zijn.

Iemand met talent, dat was volgens u een acteur, een toneelspeler.

Maar in de loop van het gesprek besefte u dat een artikel schrijven, goed naar mensen luisteren, ook talenten zijn en dat u die bezat.

Geleidelijk aan wilden we u toen warm maken voor het idee om artikelen te schrijven voor de Gazet van de Huurdersraad van Housing First en daarna kwamen we samen op het idee een boek over u te schrijven, over wie u bent, over uw dromen.

Daar was u onmiddellijk voor gewonnen en kwam met titels als “Eén en al ellende” of “Mijn levensverhaal” - en toen begreep u dat u over alle gaven beschikte om dat boek te schrijven.

Dat was een magisch en ontroerend moment, meneer G.!

U gaf ons een mooie glimlach - en wij glimlachten terug.

  • Gaëlle, verpleegster in de afdeling My Way